امید

 

زمان با هوشمندیِ نابی

از رویاها خاطره می سازد؛ 

 

پایی در گذشته و پر و بالی هم در آینده داریم،

با افق انتظاری که هر دم، دور و دورتر می شود.

امید می تواند مسیری تازه بیابد؛

تجربه اما هر بار 

ریشه می دواند و 

تمایلی به جابجایی‌‌های دشوار ندارد.