شب نگاشت ها

 

  با زیتون‌های فلسطینی احمد جواهریان این لکهٔ سیاهی که در همه جا گسترده  مرگ توست،  یا شتک خونی که بر پنجره پاشیده؟ بگذار با تانک‌ها  بر سر ...

 

  شبنم چشمانت بر شیشه و نگاه پشت پنجره‌ات محوِ باغچهٔ نیمروز: باران پاییزی هر دم شتاب بیشتری می گیرد.

 

غرق در خاطراتِ رنگین خویش، بر حصیرِ لرزانِ نهر می نشینند و پردهٔ آخرِ کار را به آب و مسیرِ ناهموارش می سپارند: برگ‌های پاییزی.

 

  یاد دوستی کردیم… گفتم :  «در دوران جوانی از نزدیک‌ترین دوستانم بود. از سال‌ها پیش او را می شناسم.» هم‌صحبتم گفت:  «پس به احتمال، سال‌های ب...

 

  زمان با هوشمندیِ نابی از رویاها خاطره می سازد؛    پایی در گذشته و پر و بالی هم در آینده داریم، با افق انتظاری که هر دم، دور و دورتر می شود...

 

قرص تمام عیارِ ماه آن بالا و دشتی پُر از مینا های سفید در اطراف.  در پیدا و پنهانِ پُر پیچ و خمِ باد،  برای لحظه‌ای هم که شده، اینجا و آنجا،...

 

ستاره های فرو افتاده را در اشک‌ می شویم و  در ابریشم یادها می پیچم.  ندایی می گوید:  در دفتر ایام بگذار، برای روز مبادا!  به خود می گویم: تک...